اول: عناصر کربن فقط از مقدار کربن می توان به فولاد کم کربن ، فولاد کربن متوسط و فولاد بالا تقسیم شد ، سپس کربن موجود در فولاد در پایان چه نقشی دارد؟ بدیهی ترین این است که چه مقدار کربن روی استحکام فولاد تأثیر می گذارد ، انعطاف پذیری بالای فولاد کربن و استحکام نسبت به فولاد کم کربن بسیار کمتر است و محتوای فولاد بالاتر است ، میزان لحیم کاری کاهش می یابد ، یعنی عملیات حرارتی آن خواص تحت تأثیر قرار می گیرند.
دوم: عناصر منگنز از یک طرف ، نقش بهبود استحکام فولاد مانند کربن را ایفا می کند ، از طرف دیگر حضور آن می تواند کیفیت سطح فولاد را زیباتر جلوه دهد ، بنابراین ممکن است برخی از سطوح پیچ های فلزی مربوط به محتوای عناصر منگنز مواد بسیار خشن است. اما محتوای منگنز نیز مشخص شده است ، کلمات خیلی زیاد باعث افزایش کارایی فولاد می شوند.
سوم: عناصر نیکل. نقش اصلی آن تقویت فولاد در جو مواد خورنده و سایر مقاومت ها است ، در عین حال حضور آن نیز می تواند اطمینان حاصل کند که پیچ های فلزی در عملیات حرارتی اثر آشکارتر است.
IV: عناصر کرومی ممکن است ما با این عنصر ناآشنا باشیم ، اما از نقش نسبتاً زیادی نیز برخوردار است ، اگر پیچ های استیل مورد استفاده در محیط مناسبت هایی با درجه حرارت بالا باشد ، در این صورت کروم می تواند به پیچ های دانگوان در محیط دمای بالا کمک کند ، اما هنوز هم نسبتاً بالایی دارد استحکام - قدرت. تخریب قدرت ناشی از درجه حرارت بالا نیست.
V: عناصر سیلیکون به طور عمده به منظور اطمینان از این که پیچ های فولادی دونگوان می توانند از مقاومت نسبتاً پایداری برخوردار باشند ، اما استفاده از محتوای سیلیکون باید دارای مقررات مشخصی باشد ، مقدار مناسب نه تنها می تواند از استحکام اطمینان داشته باشد بلکه باعث افزایش سختی قطعات فولادی نیز می شود. و بیش از حد می تواند آتش سوزی کند.